موفقترین بمب افکن شوروی سابق و البته نیروی هوایی روسیه ... طولانی ترین
مدت در سرویس ... توپولوف 95... بمب افکن استراتژیک نیروی هوایی شوروی
سابق که قابلیت حمل و پرتاب موشکهای اتمی را نیز دارد. در واقع این بمب
افکن به منظور اعاده حیثیت صنایع هوایی شوروی در مقابل غرب طراحی و ساخته
شد. در ان زمان امریکایی ها ب 52 را در اختیار داشتند و روسها نیز
توپولوفهای 4 و البته 16 را در اختیار داشتند. این هواپیما توسط ناتوخرس
یا تایپ 40 نامیده شد. نکته اینجاست که این بمب افکن هنوز در حال سرویس
دهی است و انتظار میرود تا سال 2040 در سرویس باقی بماند!!!!!!!!!!!
هواپیما از چهار موتور ان کی 12 توربو پراپ محصول کوزینتسف استفاده میکند.
نکته اینجاست که توپولوف 95 سریع ترین توربو پراپ در خدمت در حال حاضر در
جهان است .زاویه بالها 35 درجه است .دو بال بسیار بزرگ این هواپیما، چهار
موتور توربوپراپ NK-12 یعنی موتورهایی که به وسیله نیروی جت پروانه هایی
را به حرکت می آورند را حمل می نماید. فلپ های فاولر بزرگ و شهپر های
معمولی نیز وظیفه سطوح افزایش برا و همچنین سطوح کنترلی را ایفا می
نمایند. ضخامت زیاد بال ها و مساحتشان امکان حمل مقادیر زیادی سوخت را در
این بال ها فراهم می کند. جالب است که بال های فرو افتاده توپولف Tu-95 در
هنگام پرواز به دلیل نیروی برا کاملاً در یک خط راست قرار می گیرند.
در زمان حال حاضر تنها بمب افکن توربوپراپ استراتژیک جهان است که در خدمت
باقی مانده است و البته براساس این بمب افکن گونه دریایی توپولوف 142
طراحی و ساخته شد. درواقع شورشی صنعت هوایی شوروی که 10 سال در زندان به
سر برد یعنی رهبر دفتر طراحی توپولوف ، اسطوره طراحی هواپیمای جهان آندری
توپولوف در 1949 نخستین بمب افکن قاره پیما شوروی یعنی توپولوف 85 را که
مدل ارتقا یافته ایی از توپولوف 4 بود را طراحی کرد . در مورد توپولوف 4
خالی از لطف نیست که این داستان ذکر شود. شوروی ها که شیفته بمب افکن بی
29 شده بودند بارها از امریکایی ها تقاضای دریافت این بمب افکن را داشتند
ولی امریکایی ها از واگذاری این هواپیما خودداری میکردند. سپس زمانی که سه
فروند از این نوع بمب افکن امریکایی که تنها بمب افکن جنگ دوم بود که
قابلیت رهگیری ان توسط جنگنده های رقیب وجود نداشت ، بدلیل اسیب دیدگی
توسط اتش پدافند نیروی دفاع هوایی ژاپن در شوروی فرود اجباری داشتند ،
شانس به سرخها رو کرد . یکی از این بمب افکنها توسط اندری توپولف کاملا
باز شد و از روی حتی کوچکترین قطعات ان نیز کپی برداری شد و ساخته شد. به
همین دلیل بدنه Tu-95 از بسیاری جهات به همان B-29 قدیمی آمریکایی شباهت
دارد، استفاده از سطح مقطع دایره ای شکل برای بدنه و موارد دیگر همه و همه
اشاره به تقلید روس ها از آمریکایی ها دارد. قسمت دم هواپیما مقداری بالا
کشیده شده است و بر خلاف B-29 که مسلسل چی های آن درست در پشت بال ها قرار
داشتند، در Tu-95 محفظه های نگهداری مسلسل چی ها و توپ های اینبار روسی
آنان به قسمت عقب هواپیما و زیر دم منتقل شده است. دماغه این هواپیما به
شکلی ورم کرده طراحی شده تا بتواند مقرهای ناوبری را در خود جای دهد. درست
در پشت این دماغه کابین پرواز قرار گرفته است. این کابین پرواز از نظر
داشتن دو کنترل برای خلبان و کمک خلبان بسیار به کابین های امروز شباهت
دارد، جز این که ظاهراً بسیار تنگ و دارای دید کم و البته کمی قدیمی است.
محفظه نگهداری تسلیحات در قسمت عقب و زیر بال ها قرار گرفته است که به
خوبی می تواند بمب های اتمی را تا رسیدن به مقصد در خود جای دهد. بر خلاف
بیشتر بخش های این هواپیما که بیشتر تقلیدی خوانده می شدند. همانطور که
گفته شد توپولوف 10 سال در زندان به سر برد و بعد از ازادی در مقابل
درخواست نیروی هوایی شوروی برای یک بمب افکن استراتژیک قاره پیما اقدام به
طراحی این هواپیما کرد . او دوست نزدیک خروشچف بود و خروشچف نیز برای
اعاده حیثیت از او از طرح او در مقابل سایر رقبا دفاع کرد و سرانجام نیز
این طرح پذبرفته شد. در بررسی های به عمل امده مشخص شد که تی یو 85 در
مقابل رهگیر های امریکایی از توانایی هایی کافی برخوردار نیست. همزمان یک
تقاضا برای دفاتر طراحی توپولوف و میاسیشچف تنظیم و ارسال شد.بمب افکن
حداقل باید ویژگی برد پروازی در حدود 8000 کیلومتر بدون سوخت گیری برای
هدف قرار دادن اهداف کلیدی استراتژیک در امریکا را میداشت. همچنین توانایی
حمل حداقل 11 تن بمب بر فراز هدف نیز از دیگر ویژگی های بود که باید بمب
افکن میداشت. بزرگترین مسئله برای توپولوف که پروژه را با کمک خروشچف به
دست اورده بود مسئله تامین منبع مناسب پیشرانه بود. مسئله موتور های جت
مصرف بالای سوخت ان بود
ادامه مطلب+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 13:15 توسط صمد
|
جنگنده
میگ-29، یکی از پرفروش ترین جنگنده های جهان بوده که تاکنون سود زیادی را
نصیب سازندگان آن کرده است، شرکت میکویان پس از عدم موفقیت در جلب نظر
مسئولان روسیه در زمینه طرح های خود برای جنگنده نسل پنجم، به توسعه و
بهسازی جنگنده میگ-29 روی آورد که امروزه حاصل آن جنگنده فوق پیشرفته
میگ-35 شده است، جنگنده میگ-35 در دو گونه اولیه (گونه A تک سرنشین) و
گونه دو سرنشین D تولید شده است، لازم به ذکر است که گونه دو سرنشین این
جنگنده تنها یک گونه آموزشی نمی باشد، بلکه اساس توسعه گونه دو سرنشین آن
ایجاد جنگنده ای مانند Su-30 بوده تا با تقسیم کار میان خلبان و افسر
تسلیحات فشار کار بر روی دو نفر تقسیم شود و عملیات ها نیز با ضریب
اطمینان و دقت بالاتری انجام شوند.
جنگنده میگ-35 جنگنده ای است از
نسل 4++ که در ادامه طرح هایی مانند MiG-29K/KUB/M/M2 طراحی شده و اساس
طراحی آن بر افزایش کارایی، توانایی عملیاتی و جامعیت توانایی های جنگنده
بوده است، بطوری که از آن یک جنگنده چند منظوره ساخته است.
در مجموع می توان ویژگی های میگ-35 را به شرح زیر بیان کرد:
-سیستم های اطلاعاتی و هدفگیری نسل پنجم در سیستم های اویونیکی جنگنده بکار رفته است
-توانایی بکارگیری تسلیحات پیشرفته روسی و خارجی
-بقاپذیری بالا در میدان نبرد بواسطه سیستم های دفاعی یکپارچه بکار رفته در جنگنده
پیشرفته ترین سیستم های اویونیکی در کنار تسلیحات پیشرفته به جنگنده میگ-35 اجازه می دهند تا ماموریت های مختلفی را به انجام برساند:
-برتری هوایی برعلیه جنگنده های نسل چهار و پنج
-انجام عملیات های هوا به سطح بدون وارد شدن به محدوده دفاعی دشمن در روز و شب و در تمام شرایط آب و هوایی
-انجام عملیات های شناسایی به کمک تجهیزات الکترو-اپتیک و رادیو-تکنیکال
-انجام عملیات های گروهی و انجام کنترل هوایی علیه گروه جنگنده ها
تغییر های ایجاد شده در ساختار جنگنده بر اساس موفقیت های بدست آمده در طرح های MiG-29K/KUB/M/M2 می باشد که شامل موارد زیر می باشد:
-افزایش توانایی حمل تسلیحات در نه جایگاه حمل سلاح
-افزایش حمل سوخت، توانایی سوختگیری هوایی و امکان سوخترسانی به جنگنده هم گروه (عملکرد بعنوان یک تانکر کوچک)
-بدنه
و سیستم های اصلی ساخته شده از مواد ضد خوردگی که امکان استفاده از جنگنده
برروی ناو و استفاده در مناطق گرم و مرطوب را فراهم می آورد.
-کاهش چشمگیر بازتابش راداری
-سیستم پرواز با سیم با کنترل چهارگانه
در حین طراحی میگ-35 بیشترین توجه به افزایش توانایی های عملیاتی آن اختصاص داده شده است:
-اعتماد پذیری هواپیما، موتورها و اویونیک بطور چشمگیری افزایش یافته است
-زمان دوره های بین اورهال جنگنده افزایش یافته است
-هزینه پرواز جنگنده دو و نیم برابر کمتر از میگ-29 است
-در زمان طراحی توانایی نگهداری حین فعالیت عملیاتی برای جنگنده پیش بینی شده است
مجموعه
ای از رهیافت های تکنیکی و تکنولوژیکی نظیر سیستم تولید اکسیژن حین پرواز
نیز به جهت افزایش آزادی عملیاتی در طراحی جنگنده منظور شده اند، پیشران
جنگنده شامل دو موتور RD-33MK با نیروی تولیدی بیشتر نسبت به نمونه های
قبلی است که نسبت به نوع اصلی موتور های RD-33 دود به مراتب کمتری نیز
تولید می کند، همچنین سیستم کنترل الکترونیکی موتور ها نیز به افزایش
اعتماد پذیری و عمر خدمتی موتور ها کمک می کند، علاوه بر این در صورت
تقاضای مشتری امکان استفاده از موتورهای RD-33MK مجهز به سیستم تغییر
بردار رانش نیز وجود دارد که برتری مطلق جنگنده در نبردهای هوایی نزدیک را
تضمین می نماید و پیشتر برروی جنگنده آزمایشی MiG-29M OVT نیز با موفقیت
آزمایش شده اند.
میگ-35 مجهز به مجموعه اویونیکی نوینی است
که تماما بر اساس تکنولوژی های جدید بوجود آمده است، رادار چند کاره آرایه
ای بکار رفته در جنگنده میگ-35 بواسطه فاکتورهای زیر بر نمونه های مشابه
خود برتری می یابد:
-افزایش برد در فرکانس های عملیاتی
-افزایش تعداد اهداف قابل کشف، ردیابی و حمله
-افزایش برد کشف
-افزایش وضوح در حین نقشه برداری سطحی
-بقا پذیری بالا و مقاومت در برابر اقدامات الکترونیک دشمن
سیستم
IRST جدید میگ-35 مرکب از تجهیزات هدفگیری مادون قرمز، تلوزیونی و لیزری
است که به کمک تکنولوژی های فضایی توسعه یافته است بگونه ای که این سیستم
ها پیش از این در صنعت هوانوردی بکار نرفته اند. ویژگی جدید این سیستم
توانایی کشف، ردیابی و قفل روی اهداف از فواصل بسیار دور است، توانایی که
در تمامی ساعات شبانه روز دارد و می توان از آنها برای مسافت یابی، نشانه
گذاری و... نیز بر علیه اهداف سطحی و هوایی استفاده کرد، هر چند سیستم
IRST جدید بهمراه سایت نشانه روی جدید کلاه خلبان برروی جنگنده نصب شده
است، اما امکان نصب غلاف هدفگیری ویژه ای با توانایی های بمراتب بیشتر بر
روی جنگنده نیز وجود دارد.
میگ-35 به یک مجموعه دفاعی نیز مجهز می باشد که شامل موارد زیر است:
-سیستم شناسایی رادیو الکتریک و سیستم اقدام متقابل الکترونیک
-سیستم جدید کشف حمله موشکی و تابش لیزری
-پخش کننده چف/فلیر بمنظور فریب موشک های هوا به هوا
علاوه
بر تسلیحات ارائه شده برروی جنگنده های MiG-29K/KUB/M/M2 بهمراه میگ-35
مجموعه تسلیحات جدیدی ارائه شده که پیش از این برای صدور به هیچ کشوری
ارائه نشده است، این تجهیزات جدید و دوربرد به میگ-35 اجازه انجام حملات
بر علیه دشمن بدون ورود به محدوده دفاعی آنها را می دهند.
معماری باز
اویونیک جنگنده امکان نصب تجهیزات و تسلیحات جدید روسی و خارجی را بنا به
خواست مشتری به MiG-35 می دهد، هر دو نمونه A و D دارای ساختار یکسان بوده
و از لحاظ تجهیزات موجود یکسان اند. بهمراه میگ-35 مجموعه کامل آموزشی
نظیر شبیه سازهای رایانه ای پرواز و شبیه ساز های انجام عملیات ارائه شده
اند. در نهایت باید گفت شرکت میگ آماده است تا با شرکت های مختلف به اجرای
برنامه های مشترک توسعه و بهسازی گونه اولیه میگ-35 نیز بپردازد.http://newcoy.persianblog.ir/post/270
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 13:10 توسط صمد
|
هواپیمای IL -102 یك جت آزمایشی پشتیبانی نزدیك بود كه توسط ایلیوشین
طراحی گردید.این هواپیما هرگز به خط تولید نرسید و توسط SU-25 كنار زده
شد و تنها تعداد معدودی ( حدود 2 فروند) از آن بعنوان نمونه ساخته شد.
در سال 1967 نیروی هوائی شوروی سابق درخواستی برای یك جنگنده
پشتیبانی نزدیك ارائه داد. همان موقع سوخو جت تك سرنشینه كاملا" جدید
SU-25 و ایلیوشین یك نمونه بهینه سازی از هواپیمای IL-40 مربوط به دهه 50
را كه بر خلاف جت پیشنهادی سوخو دارای دو سرنشین بوده و از یك برجك گردان
مجهز به توپ 23 م م در انتهای دم بهره می برد را ارائه كرد. هرچند این طرح
توسط نیروی هوائی رد شد اما ایلیوشین تصمیم گرفت این طرح جسورانه را ادامه
دهد و آن را IL-102 نامید.نخستین نمونه IL-102 در 25 سپتامبر 1982 پرواز
كرد در حالیكه نمونه دیگر آن جهت انجام آزمونهای استاتیك ساخته شده بود.
این هواپیما از زمان شروع آزمونها تا زمینگیر شدن آن در سال 1984 ( بدلیل
پایان عمر عملیاتی موتورهایش) حدود 250 تست پروازی را گذراند.
IL-102 یك هواپیمای بال پائین با زاویه ملایم متمایل به عقب (30
درجه) بود كه از دو موتور كلیموف RD-33 I (ازنوع بدون پس سوز موتورهای میگ
29) نیرو می گرفت.هر دو بال هواپیما در ناحیه ریشه ( اتصال به بدنه) بسیار
ضخیم و محكم طراحی شده و دارای 6 جایگاه حمل بمب در داخل بالها بود.
هواپیما دارای یك برآمدگی كاملا" مشخص است كه كابین خلبان ، مخازن
سوخت و كابین تیربارچی را در بر میگرفت. در دو طرف بدنه دو ترمز هوائی
سرعت شكن نیز وجود دارد. این هواپیما با داشتن برجك گردان مجهز به توپ در
انتهای دم در زمان خودش بسیار عجیب و غیرعادی مینمود و تقریبا" چنین چیزی
از زمان حضور اجدادش (IL-2 و IL-10) در جنگ جهنی دوم تا آنموقع دیده نشده
بود. توپ دولول GSH-23 توسط كاربری كه درست در بالا و انتهای بال هواپیما
رو به عقب می نشست از راه دور هدایت و شلیك میشد.
جهت مقابله با آتش زمینی هر دو كابین مجهز به شیشه ضد گلوله و
موتورها و مخازن سوخت نیز در 6 مخزن مخصوص در وسط بدنه كاملا" تقویت شده
بودند.شاسی هواپیما هم برای یك فرود سخت احتمالی بسیار محكم ساخته شده
بود. دو مخزن سوخت خارجی هر یك با گنجایش 800 لیتر در زیر بدنه هواپیما
قابل نصب است. همچنین توپ دو لول 30 م م GSH-30-2 (جهت استفاده
خلبان) نیز در زیر بدنه قابل تعبیه بود.
گرچه این طرح بدلیل آزمون موفق جنگنده SU-25 در افغانستان در سال
1984 كنار كذاشته شد اما برای اولین بار در نمایشگاه هوائی ژوكوفسكی در
سال 1992 در معرض دید قرار گرفت و همان موقع نیز جهت صادرات اعلام آمادگی
گردید.
كابین خلیبان مجهز به سامانه هدفگیری S-17 است كه با سیستم هدفگیری
KPS 53-08 و یك سامانه مسافت یاب یكپارچه شده است. هر دو كابین به صندلی
خروج اضطراری K-3IA مجهز شده و همانطور كه قبلا" توضیح داده شد صندلی
كاربر تیربار رو به عقب قرار دارد.
مشخصات:
سرنشین : دونفر
عرض : 75/17 متر
فاصله دو سر بال: 9/16 متر
ارتفاع : 8/5 متر
وزن خالی : 13.000 كیلوگرم
وزن با مهمات : 18.000 كیلوگرم
حداكثر وزن هنگام برخاست: 22.000 كیلو گرم
موتور: دو عدد كلیموف RD-33 I بدون پس سوز
حداكثر سرعت : 950 كیلومتر بر ساعت
شعاع عملیات : 400 الی 500 كیلومتر
تسلیحات:
یك توپ دو لول GSH-23-2 نصب در انتهای بدنه
یك توپ دو لول GSH-30-2 قابل نصب در زیر بدنه اصلی
7.200 كیلوگرم بمب در 6 جایگاه بیرونی و در زیر بالهاو یا 6 عدد زیر بالها و دو عدد زیر بدنه اصلی
6 لانچر پرتاب راكت به كالیبرهای مختلف
centralclubs.com
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 13:10 توسط صمد
|
گزارشهای جدید نشان
می دهد که بیش از نیمی از گزارشهایی که از مردم شهرهای مختلف جهان مبنی بر
مشاهده بشقاب پرنده ها ارسال می شوند، صحت نداشته و مردم هواپیماهای
جاسوسی با اشکال غیرمتعارف را با این پدیده اشتباه می گیرند.
به گزارش مهر، هواپیماهای اکتشافی و جاسوسی که برخی از آنها شکلی
غیر متعارف و خفاش مانند دارند و برخی دیگر از نیمرخ سه ضلعی و غیر طبیعی
دیده می شوند از گذشته با فضاپیماهای بیگانگان اشتباه گرفته می شدند.
سازمان سی آی ای بر اساس گزارشی اعلام کرده است که بیش از نیمی از
گزارشها مبنی بر مشاهده فضاپیمای بیگانگان از دهه 1950 تا 1960 به مشاهده
هواپیماهای جاسوسی U-2 و SR-71 تعلق داشته اند.
در آن زمان نیروی هوایی با گمراه کردن مردم سعی در پنهان کردن این
برنامه ها طی جنگ سرد داشته است اما اکنون می توان اعلام کرد اکثر این
پدیده ها که به نظر به بیگانگان تعلق داشته است، هواپیماهای جاسوسی بوده
است که تحت کنترل انسانها بوده است نه بیگانگان!
فوکس نیوز با ارائه گزارشی به معرفی برخی از هواپیماهای جاسوسی تولیدی
شرکت لاکهید مارتین پرداخته است که افراد معمولی می توانند آنها را به شکل
فضاپیماها و بشقاب پرنده هایی ترسناک ببینند.
SR-71 Blackbird
هواپیمای RQ-3 Darkstar توسط شرکت لاکهید مارتین و بوئینگ در سال 1996
تولید شده است که توانایی حرکت در ارتفاع 45 هزار فوت با سرعت 468 کیلومتر
بر ساعت را دارد. طول عمر این هواپیمای بدون سرنشین جاسوسی بسیار کوتاه
بوده و پس از سه سال استفاده از آن متوقف شد. بالهای بلند و بدنه غیر
طبیعی این هواپیما از مسیر دور برای بینندگان خطای دید به وجود می آورد.
U-2 هواپیمایی است که این موسسه آن را در سال 1955 تولید کرده و سرعتی
برابر 660 کیلومتر بر ساعت دارد. حداکثر ارتفاع پرواز U-2 25.9 کیلومتر
بوده و طول بالهای آن 25 متر است. رنگ نقره ای بالهای این هواپیما باعث می
شد امکان دید آن به راحتی فراهم آید و به همین دلیل در دهه 1960 نیروی
هوایی آمریکا رنگ آن را به مشکی تغییر داد.
P-791
در سال 1964 موسسه لاکهید هواپیمای SR-71 Blackbird را با سرعتی بیش از
3 هزار کیلومتر بر ساعت و امکان پرواز در ارتفاع 25 کیلومتری ارائه کرد.
این هواپیمای بدون دم ساختاری متفاوت تر از هواپیمای U-2 داشت و بسیاری از
مردم با مشاهده آن به مقامات گزارش مشاهده فضاپیمایی ناشناس را می دادند.
P-791 از دیگر هواپیماهایی است که به صورت کلی ساختاری متفاوت از
هواپیمای عادی داشته و اولین بار در سال 2006 پرواز خود را آغاز کرد. این
هواپیما با استفاده از گاز و قسمتهایی بال مانند پرواز کرده و در
ماموریتهای اکتشافی مورد استفاده قرار می گیرد. اشکال دایره مانند موجود
در کف این هواپیما شکلی غریب و نامانوس را برای افراد نا آشنا به وجود
خواهند آورد.
B-2 Spirit
دو هواپیمای دیگر موسسه لاکهید مارتین با شکلی غیر عادی F-117A
Nighthawk و B-2 Spirit نام دارند که به ترتیب در سالهای 1981 و 1989
تولید شده اند. هر دو این هواپیماها ساختاری سه ضلعی داشته و نسبت به چهار
هواپیمای شرح داده شده، شباهت بسیار زیادی به فضاپیمای بیگانگان یا بشقاب
پرنده ها دارند.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 13:9 توسط صمد
|
50% سهم کمپانی Aero
Vodochody از آن دولت جمهوری چک و 35% دیگر آن متعلق به شرکت بویینگ است.
به هر حال در اکتبر سال 2004 شرکت بویینگ از سهم خود عقب کشید! در ژوئیه
سال 2004 وزارت دفاع چک اعلام کرد که در حال برنامه ریزی است تا شمار
جنگنده های سبک پیشرفته L159 را از 47 فروند ضمن خدمت به 18 فروند عملیاتی
و 6 فروند ذخیره کاهش بدهد و بقیه ناوگان جنگنده های L 159 را به فروش
برساند.
جنگنده L159 / ALCA بر پایه و مبنای بال و بدونه و
آیرودینامیک و نهایتا ترکیبی از L39 آلباتروس Albatros و خانواده
L59 که از پایه های اصلی جت های آموزشی پیشرفته هستند طراحی شده است.
همچنین در این ترکیب محلق شدن یک موتور توربوفن نظامی با کارایی بالا و
آویونیک و سنسورهای پیشرفته نیز جایگاه ویژه در این هواپیما دارند.
از
قابلیت ها و ویژگی هایی عملیاتی این جنگنده : پشتیبان هوایی close air
support / شناسایی تاکتیکی / دفاع هوایی / گشتی و مرزبان/ ماموریت های ضد
کشتی / ضد شورش / و در نهایت آموزش جنگی و سلاح ها میباشد.
کاکپیت
به
طور کلی آرنج( ترکیب) کابین خلبان و کنترلر ها در جنگنده آلکا 159 با یک
جنگنده جدید کاملا تطبیق میکند.دید پروازی با همان HUD توانایی راستر(
دیدن) ابزارهای اولیه پرواز و سیستم نشانه گیری وسلاح را دارد.{ چون
همانطور که میدانید HUD ها همه قابلیت ها را ندارند}
صفحه نمایش چند منظوره در نمایش پرواز و اطلاعات جهت یابی( ناویگیشن) و وضعیت سیستم های سلاح ها به کار میرود.
سیستم
کنترل (HOTAS) { فعال ساز خفه کن یا چسباندن(موتور)} به هر خلبانی این
توانایی را میدهد که هواپیمای جنگی اش را بدون برداشتن دست ها یش موتورش
را کم گاز یا تخته کند. کابین خلبان با زره کامپوزیت و سرامیک پرتاب شونده
محافظت شده است. بقای (پرواز) هم توسط یک سیستم مخزن سوخت داخلی فراهم شده
است همچنین برای ماندگاری بیشتر پرواز این جنگنده از سیستمی با عنوان
OBIGGS استفاده میکند.{ سیستم مولد گاز بی اثر}
On-Board Inert Gas Generating System
کابین
این جنگنده به سیستم صندلی پران و کاناپی پران( شیشه) پرش صفر
VS-2 متناسب شده است.همچنین پیکربندی استاندارد این جنگنده با کیت سیستم
مولد اکسیژن را شامل میشود.
On-Board Oxygen Generating System (OBOGS
سلاح ها
این
جنگنده با یک سیستم مدیریت انبار استاندارد هامیلتون Hamilton مجهز شده
است.این جنگنده 7 نقطه محل استقار سلاح را دارد.که در زیر هر باله 3 محل و
در زیر بدنه یک نقطه وجود دارد. این جنگنده سازگار و توانایی حمل سلاح های
استاندارد ناتو شامل: موشک سایدویندر AIM-9 / موشک هوا به سطح
AGM-65 ماوریک راکت ها و بمب های سقوط آزاد و نیز بمب های هدایت لیزی /
گان پد/ ادوات شناسایی/ غلاف های اقدام متقابل الکترونیکی (ECM الکترونیک
کانترمای ژر) و تانک های سوخت رها شونده.
سیستم جنگی این هواپیما با
سلاح های جدید آینده نیز انطباق پذیر است این سلاح ها شامل موشک های هوا
به هوای میان برد و غلاف های مخصوص ECM /اکتشافی/جهت یابی در شب و هدف
گیری است.
سیستم های اقدام متقابل
تشکیل شده از سیستم جنگ الکترونیک متقابل BAE SYSTEMS Sky Guardian
200
راداردریافت کننده خطر و78 سری 455 توزیع سیستم اقدام متقابل Vinten
vicon همچنین شرایط ساخت و نصب یک غلاف الکترونیکی اقدام متقابل (جامینگ
یا پارازیت انداز) نیز قراهم است.
آویونیک
سیستم آویونیک این جنگنده
به صورت چنده عملیاتی و چند منظوره است به صورتی که توانایی تامین قابلیت
های مشابه جریان سازی یک جنگنده خط مقدم و یا یک جنگنده ضربتی به قصد
اهداف زمینی باشد.پیوستگی آویونیک از طریق یک خطوط اطلاعات ( دیتا باس)
MIL-STD-1553 که توسعه آن در اینده راحت است انجام می شود.
سیستم
ابزار دقیق (آویونیک) ئوظایف زیر را انجام میدهد: حس کردن هدف /کنترلر ها
و نمایش دهنده ها / مدیریت مهمات / جهت یابی و شناسایی ( ادنتی فیکیشن)/
محافظت از خود ( سلف پروتکشن) و بارگذاری اطلاعات و ظبط و دریافت آنها.
جنگنده
L159 A با یک رادار پالس داپلر چند حالته گریفو- ال Multimode که توسط
کمپانی ایتالیایی FIAR ساخته شده است.این درحالی است که نمونه دو سرنشینه
ALCA / L159 B با یک سنسور الکترواپیتیکال یا نشانگر لیزری در
دماغه متناسب شده است.
هواپیما خلبان اتوماتیک و دامپر انحراف( مانع
شونده از انحراف) که توسط سیستم BAE Astronics تهیه شده اند. هواپیما
سیستم SAS یا اجتناب کننده از واماندگی موتور را نیز داد.
سیستم اتوماتیک قفل کننده ارتفاع ATT HLD
سیستم قفل کننده مسیر HDG HLD
و حالت CCS یا فرمان کنترل تخته گاز!!
سیستم
نظارت و مراقبت (مانیتورینگ)AMOS هواپیما جمع شده است از: پردازش وظبط
اطلاعات در مورد سیستم های هواپیما و بارگذاری هواپیما , تامین بازیابی
اتوماتیک اطلاعات و انتقال اطلاعات توسط یک سیستم انتقال دهنده اطلاعات
Fairchild به سیستم مدیریت و نگهداری هواپیما این در واقع چرخه مانیتوریگ
این جنگنده است.
موتور
موتور این جنگنده مجهز شده است به یک موتور با نام Honeywell ITEC F 124-BA-100 با حداکثر تراست 28 کیلونیوتن.
سیستم
نظارت موتور یا EMS به طور کامل دراختیار کنترل دیجیتال موتور یا
FADEC است تا داده های اجرا شده ی مکانیکی در طی پرواز را ذخیره کنده و
داده ها رادر زمین تحلیل کند.
Aero Vodochody در یک پرواز آزمایشی با L-159 سوخت گیری در حین پرواز این جنگنده را نیز برسی کرد.
مشخصات جت جنگنده پیشرفته L-159
طول باله: 9.54 متر
طول هواپیما: 12.37 متر
ارتفاع: 4.77 متر
وزن خالی: 4.1 تن
حداکثر وزن: 8 تن
وزن سوخت داخلی: 1551 کیلوگرم
وزن تانک های سوخت شامل 4 عدد:2875 کیلوگرم
حداکثر سرعت در سطح پایین و دریا: 936 کیلومتر در ساعت
حداکثر سقف پروازی: 13200 متر
ماکزیمم نرخ اوج گیری:47 متر بر ثانیه
طول باند تیک اف: 440 متر
حداکثر برد با سوخت داخلی و خارجی و 10% ذخیره: 2530 کیلومتر هوایی!!
حدود فشار g : + 8 و – 4
موتور :124-BA-100
ماکزیمم تراست:28 کیلونیوتنتمام حقوق مطلب متعلق به نویسنده و سایت های
www.centralclubs.com وwww.fediran.com است.
نویسنده و مترجم:
سامان مردانیمنبع:
www.airforce-technology.com
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 13:9 توسط صمد
|
